Lipczyńska VI.2+ podejmiesz wyzwanie?

To wymagająca droga w swojej wycenie i jedna z najpiękniejszych linii na Dupie Słonia. Absolutny hit!

20 metrów wspinania po płycie z featurami – znajdziemy tu sporo dziurek, odciągów i klam. Zdecydowanie wymaga dobrej wytrzymałości. Są miejsca z większymi chwytami, gdzie można na chwilę odsapnąć, ale nie ma tu żadnego komfortowego „no-handa”.

Na całej długości wyróżniam dwa cruxy:
a) od startu do półeczki (pierwsze 3 wpinki)

b) 2/3 wysokości drogi dojście do szerokiej, obłej rysy – i ten wg mnie jest trudniejszy. Chwytów robi się tam mało, a lekkie przewieszenie dodatkowo dokłada trudności. W tym miejscu jestem już konkretnie zmęczony, a żeby pokonać cruxa, trzeba zrobić bardzo daleki ruch do wspomnianej rysy z odciągu na cztery palce (z pionowej ryski), z tym że te palce nie wchodzą do końca.

Na pewno będziesz wiedział o jakim odciągu mówię – tam nic innego nie ma, a teraz zdradzę Ci sekret co mi mocno ułatwiło zadanie. Obok znajduje się dziurka – dołóż tam kciuk, ale nie od razu! Najpierw podejdź nogami wyżej, żeby odciąg zaczął działać, i wtedy dołóż kciuk, nagle chwyt stanie się 3 razy mocniejszy!
Wtedy będziesz mógł podnieść wysoko lewą nogę na duzy stopień (prawą chyba zaklinowałem w rysce) i z tej kombinacji zadać prawą ręką do obłej rysy!

Praktycznie jesteś w domu.

Dodatkowy plus: Lipczyńska od rana znajduje się w cieniu, więc w cieplejsze dni taki zestaw to bardzo dobry wybór.
Do 14:30 na pewno będziesz miał komfortowe wspinanie

1) Opis trudności

Lipczyńska jest zdecydowanie trudniejsza od Prawej Płyty Sasa, która – moim zdaniem – poza czystą wytrzymałością nie ma aż tak wyraźnego cruxa (no dobra, jest jedno miejsce: wyjście z poziomej rysy w okapie na płytę).

Trudnościowo Lipczyńską porównałbym raczej do Zacięcia w Abazym – wrzucam je do jednego worka.

2) Rozgrzewka

Bardzo podoba mi się też Wielka Niewiadoma VI.1+ – jeśli kiedyś będę robił zestawienie najpiękniejszych VI.1, na pewno się tam znajdzie.

Crux ujawnia się dopiero po wejściu w przewieszenie – trzeba wysoko podnieść nogę, żeby trafić w dobry stopień, a do tego dochodzą większe odległości między wpinkami i ekspozycja, która robi swoje.

To świetna propozycja na rozgrzewkę przed Lipczyńską. Droga jest długa, zawiera lekko siłowy przewieszony fragment i dobrze angażuje pracę nóg. Przy okazji rozgrzewa też „mental”, co na tej ścianie naprawdę się przydaje.

3) Start

Start ma wyraźnie boulderowy charakter, dlatego warto go przećwiczyć – pozwoli to oszczędzić sporo energii na górę.

– Dążymy do dziurki na dwa palce (chwyt nr 2) na prawą rękę – trzyma bardzo dobrze. Podchodzimy nogami.

– W tej pozycji odciąg na lewą rękę (chwyt nr 2) zaczyna dobrze działać – będzie potrzebny, żeby puścić prawą i sięgnąć dalej.

– Następnie prawą ręką sięgamy do featura (chwyt nr 3). Na samym poczatku łapałem za “pincha”, ale kierując tam 3 palce do dołu na wypłaszczeniu odkryjesz dziurkę w której trzyma jak złoto. Intuicyjnie chciałoby się iść tam lewą ręką, ale lepiej zostawić ją na później w sekwencji. Jeśli prawa ręka trzyma pewnie – zrób wpinkę.

– Lewa ręka idzie do chwytu nr 4 – działa lepiej na odciąg, więc trzeba podejść wyżej nogami. To kierunkowa, wąska „trójka”. Następnie długim, lekko łukowatym ruchem sięgamy prawą ręką do obłej półeczki (chwyt nr 5). Dokładamy lewą rękę – najlepiej maksymalnie w lewo, gdzie jest mały ząbek, który poprawia trzymanie.

Osoby wysokie mogą pominąc półkę i iść od razu do chwytu nr 6

W tej pozycji ciężko o pełny rest, ale spokojnie da się zrobić komfortową wpinkę.

Teraz najtrudniejszy ruch w sekwencji. Na półeczkę najlepiej wejść – na niej będziesz miał prawie no-handa.

Najpierw lokujesz tam lewą nogę. Chwytów zaczyna brakować, zwłaszcza takich, żeby się ściągnac, za to jest płeta która działa w plecki – optymalnie byłoby złapać ją prawą ręką (lewa noga na półeczce), przesuwamy ciężar ciała na lewą nogą, i wkrótce prawa ręką (w pleckach) na płacie zacznie nam działać jak odciąg. Jednocześnie nalezy podbijać prawą nogę – spróbować się z niej wypchnąć.

To trudny ruch na “balans”.

Na tym kończy się kluczowa sekwencja startowa.

Powodzenia!