{"id":5556,"date":"2022-01-06T15:32:24","date_gmt":"2022-01-06T15:32:24","guid":{"rendered":"https:\/\/najednejlinie.pl\/?p=5556"},"modified":"2022-01-06T15:33:32","modified_gmt":"2022-01-06T15:33:32","slug":"wielka-polana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/fotografia\/wielka-polana\/","title":{"rendered":"Wielka Polana w Dolinie Ma\u0142ej \u0141\u0105ki – Wst\u0119p do kompozycji w fotografii"},"content":{"rendered":"

Co maj\u0105 torty do pejza\u017cy?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Torty i torciki r\u00f3wnie\u017c od czasu do czasu poch\u0142aniam, aczkolwiek na ich wyrabianiu si\u0119 nie znam, a cukiernik ze mnie raczej lichy. \u017bywi\u0119 natomiast g\u0142\u0119bok\u0105 nadziej\u0119, \u017ce zasmakujecie w moich fotografiach i docenicie m\u00f3j kunszt (bo trudno o smaku m\u00f3wi\u0107, skoro to plik jpg \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

Na poni\u017cszej fotografii wida\u0107 wyra\u017anie trzy g\u0142\u00f3wne plany kompozycyjne i wszystkie one pi\u0119knie uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w jedn\u0105 zwart\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 niczym tr\u00f3jwarstwowy torcik w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n\n\n\n

Cho\u0107, bior\u0105c pod uwag\u0119 skal\u0119 tej panoramy, to raczej o wielkim torcie nale\u017ca\u0142oby m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

a) Na jego spodzie jest \u017cyzna gleba, kt\u00f3ra obros\u0142a nieznan\u0105 mi bli\u017cej ro\u015blinno\u015bci\u0105. Wygl\u0105da\u0142a mi ona na kwiaty polne, a ca\u0142y ten area\u0142 przypomina\u0142 mi pole.<\/p>\n\n\n\n

b) Potem mamy najpewniej iglasty korpus lasu, ponad kt\u00f3rym rozpo\u015bciera si\u0119 bia\u0142a puszysta \u201eko\u0142derka\u201d o atmosferycznym rodowodzie.<\/p>\n\n\n\n

c) Nad ni\u0105 z kolei \u2013 masyw g\u00f3rski w\u017cynaj\u0105cy si\u0119 w niebo \u2013 gdzieniegdzie poszarpanym, a w innych miejscach \u0142agodnie wymodelowanym konturem grani. Bladoniebieska z szarobia\u0142ym ob\u0142okiem (na m\u00f3j gust to chyba jaki\u015b w\u0105t\u0142y stratocumulus<\/em>) kopu\u0142a nieba wie\u0144czy oba te plenerowe pejza\u017ce.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Brakuj\u0105cy element kompozycji<\/h2>\n\n\n\n

Co ciekawe: je\u015bli bardziej przyjrzycie si\u0119 centralnej cz\u0119\u015bci zdj\u0119cia, to powinni\u015bcie dostrzec dwie ludzkie postacie \u2013 bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci (a jak mniemam zapewne te\u017c bez cienia strachu) wchodz\u0105ce w mroczn\u0105 kniej\u0119. \u017ba\u0142uj\u0119, \u017ce tych dwoje nie znajdowa\u0142o si\u0119 bli\u017cej, tak aby ich sylwetki lepiej by\u0142o wida\u0107.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

W\u00f3wczas bli\u017cej takiej ilustracji by\u0142oby do idea\u0142u. Ale skoro, mnie du\u017co brakuje do idea\u0142u (zw\u0142aszcza je\u015bli chodzi o moje umiej\u0119tno\u015bci w zakresie uwieczniania chwil), to oczywistym jest, \u017ce dzie\u0142a moje od perfekcji oddziela szmat drogi.<\/p>\n\n\n\n

Notabene biegn\u0105ca zakolem droga (kt\u00f3ra kieruje widza do lasu) jest r\u00f3wnie\u017c widoczna w tym kadrze, a zasta\u0142a nas ona na Wielkiej Polanie w Dolinie Ma\u0142ej \u0141\u0105ki<\/strong>. Nas – albowiem nie by\u0142em sam, zmierzaj\u0105c ku Kopie Kondrackiej<\/strong> (2005 m n.p.m.) Towarzyszy\u0142y mi trzy sympatyczne panie, z kt\u00f3rych jedna sta\u0142a si\u0119 bohaterk\u0105 innego ze zdj\u0119\u0107, kt\u00f3re obejrze\u0107 mo\u017cecie na tych oto podstronach:<\/p>\n\n\n\n

\n
Odbicie lustrzane – U\u015bmiechni\u0119tej Kasi selfie z przyjaci\u00f3\u0142kami \u2013 kojarzy\u0107 si\u0119 jej b\u0119dzie ju\u017c zawsze z Tatrami<\/a><\/blockquote>