{"id":3988,"date":"2021-01-18T19:30:34","date_gmt":"2021-01-18T19:30:34","guid":{"rendered":"https:\/\/najednejlinie.pl\/?p=3988"},"modified":"2024-05-06T18:45:39","modified_gmt":"2024-05-06T18:45:39","slug":"skitury-dolinia-goryczkowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/tatry\/skitury-dolinia-goryczkowa\/","title":{"rendered":"Pierwszy raz na skiturach w Dolinie Goryczkowej"},"content":{"rendered":"

By\u0142o nas czworo (bez skojarze\u0144 z polsk\u0105 komedi\u0105 ma\u0142\u017ce\u0144sk\u0105 pt. “Czworo do poprawki” prosz\u0119 \ud83d\ude09 akurat tyle, ile trzeba do wi\u0119kszo\u015bci deblowych gier zespo\u0142owych (bilard, kr\u0119gle, sporty rakietowe itd.), planszowych i karcianych. Albo do wsp\u00f3lnego wyj\u015bcia chocia\u017cby do teatru, restauracji, dyskoteki b\u0105d\u017a pop\u0142ywania kajakami \u2013 czyli tych wszystkich grupowych atrakcji, od kt\u00f3rych odci\u0105\u0142 nas pewien niewarty przywo\u0142ywania wirus.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Tak niewielka liczebnie ekipa idealnie mie\u015bci si\u0119 w ka\u017cdym, cho\u0107by nawet niewielkim aucie, co pozwala my\u015ble\u0107 realnie o kolejnej, znacznie d\u0142u\u017cszej eskapadzie, kt\u00f3ra wymaga\u0142aby dodatkowego sprz\u0119tu, prowiantu i baga\u017cy. <\/p>\n\n\n\n

Zanim takowa nast\u0105pi, poznawali\u015bmy si\u0119 w przyjemnych okoliczno\u015bciach; w\u015br\u00f3d bardzo pi\u0119knej przyrody na polskiej ziemi, stanowi\u0105cej od niedawna moj\u0105 blisk\u0105 okolic\u0119. Je\u015bli kto\u015b musia\u0142by edytowa\u0107 np. dla potrzeb Wikipedii m\u00f3j kr\u00f3tki esemesowy biogram, to fraza “polski podr\u00f3\u017cnik, mi\u0142o\u015bnik wspinaczki i wszystkiego, co g\u00f3rskie” zobowi\u0105zuje mnie do jeszcze lepszego poznania Tatr, nim godzien b\u0119d\u0119 okre\u015bli\u0107 je “swoj\u0105 dzielnic\u0105”.<\/p>\n\n\n\n

Oto, z kim mia\u0142em niek\u0142aman\u0105 przyjemno\u015b\u0107 mi\u0142o sp\u0119dzi\u0107 tamten dzie\u0144:<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Zuza w \u015brodku, Sylwiusz po prawej, a gdzie Skrzynia? <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zuza <\/strong>– ca\u0142e \u017cycie na nartach je\u017adzi, wi\u0119c zaprawiona w bojach niewiasta<\/strong>. Dodatkowo od ponad 3 lat na skiturach, wi\u0119c troch\u0119 nam tam (ca\u0142kiem s\u0142usznie zreszt\u0105) “matkowa\u0142a”, a ja niczym m\u0142ody nieopierzony pelikan z otwartym dziobem \u0142yka\u0142em wszystkie jej rady i sugestie.<\/p>\n\n\n\n

Ania – pasjonatka biegania<\/strong>, z kt\u00f3r\u0105 koleguj\u0119 si\u0119 od d\u0142u\u017cszego czasu, pochodzi z Kielc, ale poznali\u015bmy si\u0119 przy okazji biegania po warszawskim parku. Dla niej r\u00f3wnie\u017c by\u0142 to jej pierwszy raz na skiturach. Wcze\u015bniej uczestniczy\u0142a w zaledwie jednym treningu narciarskim, wi\u0119c tym bardziej nale\u017c\u0105 si\u0119 jej brawa za odwag\u0119 i gratulacje za radzenie sobie. Swoje sportowe (i nie tylko) dokonania dokumentuje na instagramie (“Skrzynia_biegow”)<\/p>\n\n\n\n

Sylwiusz – \u015al\u0105zak o tak rzadkim imieniu – m\u00f3j ziom od paralotni<\/strong>. Zaprosi\u0142em go na weekend do zimowej stolicy Polski i zapyta\u0142em, czy kiedykolwiek je\u017adzi\u0142 na nartach. Odpowiedzia\u0142, \u017ce nie. Wi\u0119c tym bardziej nie mia\u0142em cienia skrupu\u0142\u00f3w, namawiaj\u0105c go skutecznie do utraty dziewictwa w tej materii. Inna sprawa, \u017ce towarzystwo sympatycznych, usportowionych kole\u017canek tak\u017ce stanowi\u0142o niebagatelny argument “za”. \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

Z ca\u0142ej naszej czw\u00f3rki jedynie Zuza by\u0142a za pan brat z tak\u0105 form\u0105 \u0142a\u017cenia po g\u00f3rach. Tego dnia po raz pierwszy za\u0142o\u017cy\u0142em takie narty, przypi\u0105\u0142em do nich foki i przyzwyczai\u0142em si\u0119 do nowej formy g\u00f3rskiej rekreacji.<\/p>\n\n\n\n

Do tej pory z instruktorem szlifowa\u0142em technik\u0119 zje\u017cd\u017cania na stokach narciarskich w Bia\u0142ce Tatrza\u0144skiej. Od paru tygodni by\u0142em tam cz\u0119stym go\u015bciem, dop\u00f3ki o\u015brodek pozostawa\u0142 otwarty. Niestety og\u00f3lnopolskie obostrzenia skutkowa\u0142y zawieszeniem przeze mnie tej aktywno\u015bci (st\u0105d pomys\u0142 na skitury)<\/p>\n\n\n\n

Dwojgu pozosta\u0142ym bohaterom r\u00f3wnie\u017c nale\u017c\u0105 si\u0119 brawa.<\/p>\n\n\n\n

Jak si\u0119 chodzi na skiturach?<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
\"\"
Sylwiusz pokonuje wzniesienie. Wygl\u0105da jakby jode\u0142kowa\u0142, a wczesniej podchodzi\u0142 bokiem<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
wywrotka \ud83d\ude42 Powr\u00f3t do pozycji V<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Techniki s\u0105 trzy, a to, z kt\u00f3rej korzystamy w danym momencie zale\u017cy g\u0142\u00f3wnie od k\u0105ta nachylenia zbocza. Je\u017celi jest on niewielki, to<\/strong> opisane wy\u017cej foki pozwalaj\u0105 na w miar\u0119 bezpieczne posuwanie si\u0119 naprz\u00f3d w normalnej pozycji<\/strong>. Narty s\u0105 w\u00f3wczas r\u00f3wnolegle wzgl\u0119dem siebie, a my asekurujemy si\u0119 kijkami, co wymaga do\u015b\u0107 intensywnej pracy ramion, podobnej do tej, kt\u00f3ra jest udzia\u0142em biegn\u0105cych narciarzy i biatlonist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

Je\u015bli natomiast stok jest bardziej stromy, to zmuszeni jeste\u015bmy “jode\u0142kowa\u0107”<\/strong>. Nie myli\u0107 z “jod\u0142owaniem” to rytmiczne stawianie krok\u00f3w pozostawiaj\u0105ce na \u015bniegu charakterystyczne \u015blady przypominaj\u0105ce jod\u0142ow\u0105 choink\u0119<\/strong>. Nogi trzymamy szeroko w rozkroku, kolana s\u0105 skierowane do zewn\u0105trz, a a ko\u0144c\u00f3wki nart nieomal si\u0119 stykaj\u0105. Z pod\u0142o\u017cem stykaj\u0105 si\u0119 wtedy wewn\u0119trzne kraw\u0119dzie nart, kt\u00f3re ustawione s\u0105 w pozycji V. I tak sobie tuptamy, b\u0119d\u0105c zwr\u00f3conym twarz\u0105 ku szczytowi. \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

Naprawd\u0119 strome zbocza wymagaj\u0105 od nas<\/strong> – narciarskich piechur\u00f3w – schodkowania<\/strong>, czyli de facto wchodzenia bokiem.<\/strong> Nasze “p\u0142ozy” powinny by\u0107 tym solidniej zakraw\u0119dziowane, im wi\u0119kszy k\u0105t nachylenia stoku. Nale\u017cy je ustawia\u0107 prostopadle do linie stoku i pami\u0119ta\u0107 o ugi\u0119tych kolanach i ostro\u017cnym przenoszeniu ci\u0119\u017caru z jednej nogi na drug\u0105 czyli z narty g\u00f3rnej na doln\u0105.<\/p>\n\n\n\n

W zachowaniu r\u00f3wnowagi pomocne okazuj\u0105 si\u0119 kijki, a r\u00f3wnie nieodzowne s\u0105: spok\u00f3j, opanowanie i cierpliwo\u015b\u0107. Im mniejsz\u0105 wpraw\u0105 w takim “przebieraniu nogami” mo\u017cecie si\u0119 pochwali\u0107, tym trudniej Wam b\u0119dzie dotrzyma\u0107 kroku do\u015bwiadczonym skiturowcom. Ale – jak do wielu rzeczy na tym \u015bwiecie = takze i do schodkowania odnie\u015b\u0107 mo\u017cna stwierdzenie “nie od razu Krak\u00f3w zbudowano”.<\/p>\n\n\n\n

Dolina Goryczkowa jakby \u017cywcem wyj\u0119ta z marzenia<\/strong><\/h2>\n\n\n\n

Sam\u0105 drog\u0119 na skiturach wspomina\u0107 b\u0119d\u0119 jako bardzo \u0142atw\u0105 i przyjemn\u0105 (ok. 1h podej\u015bcia). Taka akurat, w sam raz na pocz\u0105tek. Troch\u0119 czasu nam si\u0119 zesz\u0142o w Ku\u017anicach, gdzie wypo\u017cyczali\u015bmy sprz\u0119t dla naszej ekipy.<\/p>\n\n\n\n

Uczyli\u015bmy si\u0119 te\u017c, jak szybko i sprawnie zak\u0142ada\u0107 i zdejmowa\u0107 foki. Zasadniczo do tego w sumie sprowadza\u0142o si\u0119 “oszpejenie si\u0119”, cho\u0107 tym razem zamiast trudnej \u015bciany przed nami by\u0142a mi\u0142a w\u0119dr\u00f3wka.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Kierunek Dolina Goryczkowa 2,9 km. <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Mapa pokazuje \u015bcie\u017ck\u0119 kt\u00f3r\u0105 podchodzili\u015bmy do stacji kolejki Goryczkowa oraz pocz\u0105tek zjazdu (nartostrady) w d\u00f3\u0142 do Ku\u017anic<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tyle teoria, przed ko\u0144cem tego wpisu, wr\u00f3\u0107my jeszcze na nasz szlak, kt\u00f3ry przez niemal ca\u0142\u0105 drog\u0119 przebiega\u0142 wzd\u0142u\u017c potoku i nartostrady. Gdzie\u015b w po\u0142owie w\u0119dr\u00f3wki nasza marszruta odbija\u0142a nieco bardziej w las, a pod sam koniec mieli\u015bmy kilka stromych odcink\u00f3w. Na tyle stromych, \u017ce troje z nas zdecydowa\u0142o si\u0119 pokona\u0107 je bez nart.<\/p>\n\n\n\n

Wyj\u0105tkowo upartym typem okaza\u0142 si\u0119 Sylwiusz, kt\u00f3ry nie odpina\u0142 wtedy \u015blizg\u00f3w, m\u0119czy\u0142 si\u0119 chwilami niemi\u0142osiernie, ale wytrzyma\u0142 w swym postanowieniu. Ten jego up\u00f3r w pewnej chwili sprawi\u0142, \u017ce przypomnia\u0142em sobie Erharda Loretana, kt\u00f3ry te\u017c korzysta\u0142 z podobnych zapewne nart, gdy niestrudzenie sun\u0105\u0142 po lodowcach Antarktydy:<\/p>\n\n\n\n

\n
Erhard Loretan, 100% wolno\u015bci na Antarktydzie<\/a><\/blockquote>