Ta historia przydarzy\u0142a si\u0119 nagle i nie by\u0142em na ni\u0105 przygotowany. Czasem tak ju\u017c jest, \u017ce nieoczekiwanie uczysz si\u0119 wa\u017cnej … lekcji, a to czego si\u0119 dowiedzia\u0142e\u015b chcesz przekaza\u0107 innym.
To by\u0142o tak. Podbieg\u0142 do mnie ma\u0142y ch\u0142opiec, chwyci\u0142 za koszulk\u0119 i ca\u0142kiem wyra\u017anie po angielsku rzek\u0142:
– Watch out!
– Watch out for what? – zapyta\u0142em, rozejrzawszy si\u0119 wok\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142o \u0142adnie, ciep\u0142o i spokojnie. Jad\u0142em p\u0105czka i szed\u0142em ku Monkey Temple, aby zobaczy\u0107 naszych bliskich (genetycznie) krewnych.<\/p>\n\n\n\n
– There is a smoke there, You see?
– us\u0142ysza\u0142em od malca.<\/p>\n\n\n\n
– Yep, so what does it mean?<\/p>\n\n\n\n
– Somebody has died – rzek\u0142 z pe\u0142n\u0105 na jak na sw\u00f3j wiek powag\u0105 i wykona\u0142 gest sugeruj\u0105cy, abym uda\u0142 si\u0119 do celu. <\/p>\n\n\n\n
Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce dym wydobywa\u0142 si\u0119 z ogr\u00f3dka obok mojej \u015bcie\u017cki. Nie by\u0142o nawet drzwi. Po prostu wszed\u0142em do \u015brodka i wtedy mnie zamurowa\u0142o. Na \u015brodku znajdowa\u0142 si\u0119 podest, a na nim \u0142\u00f3\u017cko przykryte s\u0142om\u0105 i wy\u0142o\u017cone drewnem. Na nim le\u017ca\u0142y zw\u0142oki. Nie wiem, czy by\u0142 to m\u0119\u017cczyzna czy kobieta, poniewa\u017c widzia\u0142em tylko stopy. Ot tak w bia\u0142y dzie\u0144 – zupe\u0142nie zwyczajnie jak w Polsce grilla – palono zw\u0142oki. To by\u0142a przyczyna wydobywania si\u0119 dymu i roznoszenia nieprzyjemnego zapachu spalonych w\u0142os\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Podczas studi\u00f3w medycznych (wieki temu) je\u017adzi\u0142em w karetce oraz odby\u0142em sta\u017c na kilku oddzia\u0142ach ratunkowych. Reanimowa\u0142em, podawa\u0142em adrenalin\u0119 i niestety r\u00f3wnie\u017c do\u015bwiadczy\u0142em sytuacji, kt\u00f3re skutkowa\u0142y zgonami. S\u0105dz\u0119, \u017ce w jakim\u015b stopniu uprawnia mnie to do stwierdzenia, \u017ce “nic co ludzkie, nie jest mi obce”.<\/p>\n\n\n\n
Ale widok tych st\u00f3p i poch\u0142aniaj\u0105cego je ognia wyj\u0105tkowo mnie przygn\u0119bi\u0142. Rozumiem, \u017ce niekt\u00f3rzy preferuj\u0105 kremowanie ludzkich szcz\u0105tk\u00f3w od tradycyjnych poch\u00f3wk\u00f3w. Uwa\u017cam nawet, \u017ce to dobre rozwi\u0105zanie pod warunkiem, \u017ce wykonuje je si\u0119 w przyzwoitych warunkach, a nie w ogr\u00f3dku przy chodniku.<\/p>\n\n\n\n
Pisz\u0105c to, nie chc\u0119 ocenia\u0107 i tak daleko jak tylko potrafi\u0119, staram si\u0119 trzyma\u0107 od krytykowania przedstawicieli innych nacji za ICH zwyczaje kulturowe. Po prostu przygl\u0105dam si\u0119 takim zjawiskom i usi\u0142uj\u0119 pozna\u0107 ich \u017ar\u00f3d\u0142a. Dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce jest takie tybeta\u0144skie okre\u015blenie na cia\u0142o. “Lu” oznacza “co\u015b, co mo\u017cesz zostawi\u0107”, zupe\u0142nie jak jaki\u015b baga\u017c. Za ka\u017cdym razem, u\u017cywaj\u0105c s\u0142owa “lu” przypominamy sobie, \u017ce jeste\u015bmy tylko “podr\u00f3\u017cnikami”. <\/p>\n\n\n\n
W swoim ciele ka\u017cdy z nas znalaz\u0142 tymczasowy “schron”, a ca\u0142e nasze \u017cycie to w r\u00f3\u017cnym tempie przebiegaj\u0105cy duchowy rozw\u00f3j zako\u0144czony opuszczeniem azylu z chwil\u0105 ostatniego tchnienia. I po wielokro\u0107 powtarzane s\u0142owa ksi\u0119dza Twardowskiego (“\u015apieszmy si\u0119 kocha\u0107 ludzi, tak szybko odchodz\u0105”) w tym akapicie zdaj\u0105 si\u0119 pasowa\u0107 jak ula\u0142. Tamtego dnia w Nepalu najwidoczniej nie dana mi by\u0142a wizyta w Monkey Temple. Ch\u0142opiec zaprowadzi\u0142 mnie w inne miejsce, ale o tym przeczytacie ju\u017c na innej podstronie.\n\n<\/p>\n
W swoim ciele ka\u017cdy z nas znalaz\u0142 tymczasowy \u201cschron\u201d, a ca\u0142e nasze \u017cycie to w r\u00f3\u017cnym tempie przebiegaj\u0105cy duchowy rozw\u00f3j zako\u0144czony opuszczeniem azylu z chwil\u0105 ostatniego tchnienia.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":2094,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"yasr_overall_rating":0,"yasr_post_is_review":"","yasr_auto_insert_disabled":"","yasr_review_type":"","footnotes":""},"categories":[330],"tags":[],"class_list":["post-1853","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-opowiesci"],"aioseo_notices":[],"yasr_visitor_votes":{"stars_attributes":{"read_only":false,"span_bottom":false},"number_of_votes":53,"sum_votes":265},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1853","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1853"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1853\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2434,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1853\/revisions\/2434"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2094"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1853"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1853"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1853"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}