{"id":11874,"date":"2026-04-24T22:05:25","date_gmt":"2026-04-24T22:05:25","guid":{"rendered":"https:\/\/najednejlinie.pl\/?p=11874"},"modified":"2026-04-24T22:05:26","modified_gmt":"2026-04-24T22:05:26","slug":"patenty-na-abazego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/jura\/patenty-na-abazego\/","title":{"rendered":"Patenty na Abazego. Moje pierwsze VI.2+ \/ 6C+"},"content":{"rendered":"

Dolina Bolechowicka nie potrzebuje ju\u017c w moim przypadku \u017cadnego wst\u0119pu, bo wszystko, co najwa\u017cniejsze o jej klimacie, ju\u017c kiedy\u015b opisa\u0142em tutaj: Wspinanie w Bolecho<\/a> , wi\u0119c tym razem przejd\u0119 od razu do sedna – do dnia, kt\u00f3ry zacz\u0105\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie niewinnie, a sko\u0144czy\u0142 czym\u015b, co jeszcze niedawno wydawa\u0142o mi si\u0119 kompletnie poza zasi\u0119giem.<\/p>\n\n\n\n

Pierwsze wra\u017cenie<\/h2>\n\n\n\n

Zaci\u0119cie w Abazym pami\u0119tam bardzo dobrze z pierwszego kontaktu, kiedy wstawi\u0142em si\u0119 na w\u0119dk\u0119. Ju\u017c wtedy zostawi\u0142o we mnie bardzo konkretne wra\u017cenie<\/strong>, a w\u0142a\u015bciwie jedno przekonanie – \u017ce ta droga jest dla mnie po prostu nie do zrobienia<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

I ta wpinka na wyj\u015bciu z cruxa, wydawa\u0142a si\u0119 absurdalnie oddalona, wklejona gdzie\u015b wysoko w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci \u015bciany. Jak bedzie lot to do po\u0142owy drogi. W tamtym momencie by\u0142em przekonany, \u017ce gdyby kto\u015b j\u0105 wyceni\u0142 na VI.3 (7a), to nikt by sie nie pogniewa\u0142.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

I to w\u0142a\u015bnie jest chyba najciekawsze w ca\u0142ej tej historii, bo z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 wstawk\u0105 ten obraz zacz\u0105\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie zmienia\u0107. To, co pocz\u0105tkowo wydawa\u0142o si\u0119 nierealne, zacz\u0119\u0142o stopniowo nabiera\u0107 sensu, uk\u0142ada\u0107 si\u0119 w logiczn\u0105 sekwencj\u0119 ruch\u00f3w, a\u017c w ko\u0144cu przesz\u0142o w zupe\u0142nie inne odczucie – pi\u0119knego, wymagaj\u0105cego, ale jednak kontrolowalnego wspinania, w kt\u00f3rym obecnie czuj\u0119 ” drobny zapas”. Nagle wycena VI.2+ przesta\u0142a by\u0107 czym\u015b abstrakcyjnym, a zacz\u0119\u0142a by\u0107 czym\u015b, co rozumiem i akceptuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Nie oznacza to jednak, \u017ce droga jest \u0142atwa albo \u201eza darmo\u201d. Wr\u0119cz przeciwnie – to na niej poczu\u0142em r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy VI.2 a VI.2+ (ale z Obladi-Oblada<\/a> mam podobne oodczucia).<\/p>\n\n\n\n

“+” robi r\u00f3\u017cnic\u0119<\/h3>\n\n\n\n
\"\"
Abazy widziany z Zamar\u0142ej Turni<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Drogi w okolicach VI.2 jestem w stanie robi\u0107 OS-em albo flashowa\u0107, a je\u015bli pojawia si\u0119 ciekawy crux, to zazwyczaj zamykam temat w drugiej pr\u00f3bie. Mam ich ju\u017c na koncie ca\u0142kiem sporo i czuj\u0119 si\u0119 na tym poziomie do\u015b\u0107 pewnie. Natomiast VI.2+ to zupe\u0142nie inna historia, kt\u00f3ra wymaga ode mnie wi\u0119kszej cierpliwo\u015bci i lepszego planowania.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

To jest poziom, na kt\u00f3rym potrzebuj\u0119 co najmniej dw\u00f3ch wyjazd\u00f3w – pierwszy na poznanie drogi i zapami\u0119tanie sekwencji, drugi na realn\u0105 pr\u00f3b\u0119 przej\u015bcia, najlepiej po dobrej rozgrzewce, bo zwyczajnie nie mam jeszcze zapasu si\u0142y<\/strong>, \u017ceby zrobi\u0107 to wszystko jednego dnia.<\/p>\n\n\n\n

Wspinanie<\/h2>\n\n\n\n

I w\u0142a\u015bnie taka \u201epr\u00f3ba generalna\u201d wydarzy\u0142a si\u0119 pod koniec kwietnia. Roziu powiesi\u0142 mi w\u0119dk\u0119 i ruszy\u0142em od razu na drog\u0119 w formie rozgrzewki, odpinaj\u0105c ekspresy i staraj\u0105c si\u0119 nie spali\u0107 sprz\u0119g\u0142a (Kiedy\u015b uda\u0142o mi sie je spali\u0107 w pierwszej pr\u00f3bie na P\u0142ycie Sasa<\/a> i nie chia\u0142bym tego powt\u00f3rzy\u0107).<\/p>\n\n\n\n

Nie pami\u0119ta\u0142em dok\u0142adnie wszystkich ruch\u00f3w, kilka rzeczy zrobi\u0142em inaczej ni\u017c wcze\u015bniej, ale mimo tego czu\u0142em co\u015b, czego wcze\u015bniej tam nie by\u0142o – kontrol\u0119. Nawet przy b\u0142\u0119dach w sekwencji mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce mam zapas, \u017ce ta droga ju\u017c mnie nie przerasta. I rzeczywi\u015bcie, posz\u0142o zaskakuj\u0105co p\u0142ynnie. Czy to efekt “\u015bwie\u017co\u015bci<\/strong>“?<\/p>\n\n\n\n

Po czterdziestu minutach odpoczynku przysz\u0142a pora na w\u0142a\u015bciw\u0105 pr\u00f3b\u0119, tym razem na prowadzeniu, i wtedy wszystko wr\u00f3ci\u0142o na swoje miejsce. Nagle pojawi\u0142o si\u0119 wi\u0119cej napi\u0119cia, wi\u0119cej szarpania, wi\u0119cej niepewno\u015bci. W pierwszym cruxie zablokowa\u0142em si\u0119 w swojej frontalnej pozycji i by\u0142em o krok od wzi\u0119cia bloku, co prawdopodobnie zako\u0144czy\u0142oby ca\u0142\u0105 histori\u0119 na ten dzie\u0144.<\/p>\n\n\n\n

W\u0142a\u015bnie wtedy ogromn\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 Piotrek, kt\u00f3ry z do\u0142u nie pozwoli\u0142 mi odpu\u015bci\u0107. Jego krzyki skutecznie wyrwa\u0142y mnie z tej chwili zawahania i zmusi\u0142y do dzia\u0142ania, a to by\u0142 moment, kt\u00f3ry tak naprawd\u0119 zdecydowa\u0142 o wszystkim.<\/p>\n\n\n\n

Patenty<\/h3>\n\n\n\n

Samo Zaci\u0119cie w Abazym to droga, kt\u00f3r\u0105 w mojej g\u0142owie dziel\u0119 na dwie wyra\u017ane trudno\u015bci przedzielone miejscem, w kt\u00f3rym mo\u017cna z\u0142apa\u0107 oddech i spr\u00f3bowa\u0107 pouk\u0142ada\u0107 wszystko na nowo.<\/p>\n\n\n\n

Crux 1 – pocz\u0105tek<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Marcin przechodzi Cruxa<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pierwszy crux zaczyna si\u0119 stosunkowo niewinnie, ale bardzo szybko wymaga zdecydowanego dzia\u0142ania i dobrego ustawienia cia\u0142a, szczeg\u00f3lnie w momencie wej\u015bcia do rysy<\/strong>, gdzie \u0142atwo si\u0119 zablokowa\u0107 i straci\u0107 p\u0142ynno\u015b\u0107. To fragment, kt\u00f3ry uczy, \u017ce nie mo\u017cna si\u0119 waha\u0107 i \u017ce ruchy trzeba wykonywa\u0107 z przekonaniem.<\/p>\n\n\n\n

Po drugiej wpince ustawiasz si\u0119 na dobrej klamie na lewej r\u0119ce, a praw\u0105 lokujesz w g\u0142\u0119bokiej, pionowej rysce tu\u017c obok ringa<\/strong>. Przed tob\u0105 wyrasta wybrzuszenie, kt\u00f3re na pierwszy rzut oka wygl\u0105da jak przeszkoda, ale w rzeczywisto\u015bci jest kluczem do ca\u0142ej sekwencji. To w\u0142a\u015bnie na nim znajduje si\u0119 kraw\u0105dka na lew\u0105 r\u0119k\u0119<\/strong>, kt\u00f3ra pozwala przygotowa\u0107 cia\u0142o do wej\u015bcia w rys\u0119.

To w tej pozycji niepotrzebnie si\u0119 zblokowa\u0142em.<\/p>\n\n\n\n

Kluczowy jest dynamiczny ruch prawej r\u0119ki,<\/strong> ale nie bezpo\u015brednio w ryse do kt\u00f3rej b\u0119dziemy wchodzi\u0107 – zamiast tego celujesz w jej kraw\u0119d\u017a<\/strong>, co pozwala unikn\u0105\u0107 nerwowego szukania chwyt\u00f3w na jej d\u0142ugo\u015bci. W tym samym czasie prawa noga musi szybko wyl\u0105dowa\u0107 szeroko po prawej stronie, \u017ceby ustawi\u0107 cia\u0142o w lekkim dulfrowym napi\u0119ciu<\/strong>. To ustawienie robi ogromn\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119, bo nagle r\u0119ce zaczynaj\u0105 \u201epracowa\u0107\u201d, zamiast tylko walczy\u0107 o przetrwanie.<\/p>\n\n\n\n

REST<\/strong><\/h4>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Wy\u017cej mamy praktycznie NO-HANDA, o ile dobrze ustawisz nogi szeroko w zaci\u0119ciu i nie b\u0119dziesz pr\u00f3bowa\u0142 \u201ewisie\u0107\u201d na r\u0119kach. To taki punkt, w kt\u00f3rym mo\u017cesz na chwil\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0107 r\u0119ce (ew. delikatnie si\u0119 trzyma\u0107) i pozwoli\u0107 im wr\u00f3ci\u0107 ze stanu “zbu\u0142owania”.<\/p>\n\n\n\n

Crux 2 <\/h3>\n\n\n\n

Drugi crux<\/strong> (bardziej si\u0142owy)<\/strong> zaczyna si\u0119 tam, gdzie ko\u0144czy si\u0119 rysa. Wchodzisz w ni\u0105 g\u0142\u0119boko, praktycznie po \u0142okie\u0107, robisz wpink\u0119 i zaczynasz uk\u0142ada\u0107 si\u0119 do kluczowego ruchu. Najwa\u017cniejsze jest tu dobre zaklinowanie lewej r\u0119ki<\/strong> (podchwyt) i wysokie ustawienie n\u00f3g (klinowanie w rysie<\/strong>). Dopiero z tej pozycji mo\u017cesz dynamicznie pos\u0142a\u0107 praw\u0105 r\u0119k\u0119 do bardzo dobrej klamy<\/strong>, przy czym precyzja ma znaczenie, bo jej lewa kraw\u0119d\u017a jest wyra\u017anie lepsza<\/strong> a\u017c zaginaj\u0105 si\u0119 palce.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

To jednak nie jest jeszcze koniec napi\u0119cia, bo cho\u0107 wiesz ju\u017c, \u017ce jeste\u015b w stanie to zrobi\u0107, kolejna wpinka pozostaje daleko i wymaga zachowania si\u0142.

Przed tob\u0105 wyrasta p\u0142yta z solidnymi rysami po obu stronach. Wygl\u0105da niegro\u017anie, ale kiedy zaczynasz j\u0105 czyta\u0107, szybko okazuje si\u0119, \u017ce klucz tkwi nie w r\u0119kach, tylko w tym, czego\u2026 brakuje pod nogami.<\/strong> Ca\u0142a trudno\u015b\u0107 sprowadza si\u0119 do si\u0119gni\u0119cia lew\u0105 r\u0119k\u0105 do kraw\u0119dzi tej p\u0142yty<\/strong> (w rysie), ale problem polega na tym, \u017ce lewa noga nie ma gdzie stan\u0105\u0107.<\/strong> \u015aciana jest g\u0142adka<\/strong>, i nie oferuje \u017cadnego oczywistego stopnia, kt\u00f3ry da\u0142by ci stabilno\u015b\u0107 do tego ruchu.<\/p>\n\n\n\n

Prawa r\u0119ka pracuje w rysce i, co ciekawe, daje ca\u0142kiem solidne poczucie kontroli – szczeg\u00f3lnie je\u015bli trafisz w t\u0119 w\u0142a\u015bciw\u0105, g\u0142\u0119bsz\u0105 z dw\u00f3ch r\u00f3wnoleg\u0142ych pionowych rysek po prawej stronie. To ona trzyma ci\u0119 w \u015bcianie i pozwala w og\u00f3le my\u015ble\u0107 o dalszym ruchu, ale sama w sobie nie rozwi\u0105zuje problemu. Ca\u0142e napi\u0119cie kumuluje si\u0119 w tym jednym momencie, kiedy musisz zdecydowa\u0107 si\u0119 zaufa\u0107 tarciu<\/strong> (na lew\u0105 nog\u0119)<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

W moim przypadku zadzia\u0142a\u0142 zasi\u0119g – by\u0142em w stanie si\u0119gn\u0105\u0107 lew\u0105 r\u0119k\u0105 do klamy na kraw\u0119dzi p\u0142yty praktycznie \u201ez miejsca\u201d, To by\u0142 ten moment, w kt\u00f3rym wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 uk\u0142ada\u0107, bo chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej mog\u0142em ju\u017c postawi\u0107 lew\u0105 nog\u0119 na tej \u015bliskiej \u015bcianie i nagle okaza\u0142o si\u0119, \u017ce najgorsze jest za mn\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Mam jednak pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce to rozwi\u0105zanie nie b\u0119dzie oczywiste dla ka\u017cdego. Je\u015bli nie masz 195 cm wzrostu, ten ruch przestaje by\u0107 \u201ena zasi\u0119g\u201d i zaczyna wymaga\u0107 du\u017co bardziej \u015bwiadomego wykorzystania lewej cz\u0119\u015bci \u015bciany – pracy na tarcie, mo\u017ce mikroskopijnych nier\u00f3wno\u015bci, mo\u017ce innego ustawienia bioder, kt\u00f3re pozwoli ci podnie\u015b\u0107 si\u0119 wy\u017cej zanim si\u0119gniesz po klam\u0119.<\/p>\n\n\n\n

To jest dok\u0142adnie ten moment, w kt\u00f3rym droga zaczyna lekko faworyzowa\u0107 wy\u017cszych wspinaczy, cho\u0107 jednocze\u015bnie zostawia pole do kombinowania dla wszystkich pozosta\u0142ych.<\/p>\n\n\n\n

Podsumowanie<\/h2>\n\n\n\n

Kiedy w ko\u0144cu stan\u0105\u0142em na stanowisku, poczu\u0142em co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko satysfakcj\u0119 z przej\u015bcia. To by\u0142o raczej poczucie przesuni\u0119cia granicy, momentu, w kt\u00f3rym co\u015b, co jeszcze niedawno wydawa\u0142o si\u0119 dla mnie nieosi\u0105galne, sta\u0142o si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 mojego wspinaczkowego \u015bwiata. I cho\u0107 wiem, \u017ce przede mn\u0105 jeszcze du\u017co pracy, to jednocze\u015bnie mam wra\u017cenie, \u017ce w\u0142a\u015bnie otworzy\u0142y si\u0119 kolejne drzwi.<\/p>\n\n\n\n

Dlatego kiedy to czytasz, jest spora szansa, \u017ce ja ju\u017c szukam swojego nast\u0119pnego celu – pierwszego VI.3, czyli 7a.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Z g\u00f3rskimi pozdrowieniami,
Pawe\u0142<\/p>\n

<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To, co pocz\u0105tkowo wydawa\u0142o si\u0119 nierealne, zacz\u0119\u0142o stopniowo uk\u0142ada\u0107 si\u0119 w logiczn\u0105 sekwencj\u0119 ruch\u00f3w, a\u017c w ko\u0144cu przesz\u0142o w zupe\u0142nie inne odczucie – pi\u0119knego, wspinania.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":11879,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"yasr_overall_rating":0,"yasr_post_is_review":"","yasr_auto_insert_disabled":"","yasr_review_type":"","footnotes":""},"categories":[417],"tags":[],"class_list":["post-11874","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jura"],"aioseo_notices":[],"yasr_visitor_votes":{"stars_attributes":{"read_only":false,"span_bottom":false},"number_of_votes":2,"sum_votes":10},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11874","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11874"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11874\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11880,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11874\/revisions\/11880"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/11879"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11874"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11874"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/najednejlinie.pl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11874"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}